Hamile Günlüğüm 25. Hafta

Merhaba 25.hafta

Ben 24. haftaya atraksiyonlu derken bu hafta başıma gelenleri bir bilseniz... Hayatım boyunca bir kere daha ne zaman böyle oldum diye hatırlamak istesem Aymira ilk doğduğu zamanlarda uykusuzlukluğa adapte sürecim gelir aklıma...

Bu hafta etkinlikler siparişler çizimler derken yoğun ve yorucu geçti..Ne eve ne kendime yetişebiliyorum..Sadece Aymira'ya ve işlere odaklandım sanırım...

25.hafta bana hafıza kaybı getirdi desem yeridir daha doğrusu unutkanlık öyle böyle değil baya baya fena halde unutup neler yapıyorum bir bilseniz..Eee birkaçını anlatayım da siz de gülün halime..

Haftanın başında kargo işlerim vardı sabahtan çıktık Aymira ile işleri hallettik gezdik parka gittik hatta ben en son aman dışardayken azcık bakım zamanı ayırayım kendime de kuaföre gideyim dedim gittik orda da islerimi hallettim.. artık hava da yavaştan kararmaya başladı..Tüm gün deli danalar gibi dışardaydık yani.. Kuaförde evin anahtarını aramaya başladım yooook ne çantada ne cebimde ne de başka yerde..Her şeyi döktüm tekrar yerleştirdim Aymira'nın arabasının her yerine baktım hatta dedim acaba Aymira'nın cebine bile koymuş olabilirim oraya bile baktım yooook...Burağı aradım arabada mı düştü diye yoook orda da yok..Çilingir çağırdık allahtan tanıdık...Ben de nasılsa anahtar yok diye aşağıda takılıyorum öyle..Eve bir çıktık ne göreyim..Anahtarı kapının üstünde bırakıp tüm gün güzelce gezmişim oohhhh bana...kafaya bak kafayaaaaa...Neyse ki kimsecikler farkına varıpta girmemiş..ne senaryolar yazdım bir bilseniz gece ne kabuslar gördüm...Daha öncde eve hırsız girdiği için türlü türlü hayaller kabuslar birbirini kovaladı resmen..

Sonrasında ertesi gün yine attık kendimizi dışarı gezdik parka gittik bu sefer Aymira'nın emziğini kaybettik..yetmedi çantayı da oturduğumuz kafede unutup yolun yarısından geri döndük...

Bunlarla kalmadı emin olun kısaca uzatmadan geçeyim.. Etkinliğe giderken günler öncesinden hazırladığım hediyeyi unutup yine yarı yollardan döndüm yine bir de ne göreyim kapının önüne koymuşum öylece duruyor...çöp diye atan olmamış Allahtan....Perşembe gününü Cumartesi sanıp o güne göre plana  uyup saçma sapan ortada kaldım :)))) bu kadarına pes dediğinizi duyar gibiyim yemin ederim bugün Cumartesi öyle şey olur mu diye iddalaştım bir de ya...

Akşam yemeği yaktım sabah yumurtaları yaktım...tencere tava sırada içi dolu su ile ciflenmeyi bekliyor..nerelere gideyim..

Bunlar inanın kısaca özetleri şu kısacık 1 haftada başıma neler geldi ne salaklıklar yaptım dahası var..
Ben geçen haftaya atraksiyonlu geçti diyordum da bu haftanın yanında sönük kaldı..

Evi bastan aşağı soydurup bi yakmadığım kalmıştı işte..Hamile kafası mı ne bu bilemedim..Bu kadar da delilik olur mu bilmem en önemlisi ne unuttum bu hafta yaptırmam gereken onca test vardı onları unuttumm..daha ne diyim ki ben...

Bacak bel kalça ağrılarım devam ediyor saolsunlar yakamı bırakmadılar...gaz problemini açmıyorum bile..Geçen hafta ki idrara sık çıkma da hala devam..Hala aynı yere tekme yediğimden yakın zamanda idrar tutamama problemlerimi de size anlatmış olurum :)))

Bu hafta bir de Maşallah iştahım da gereksiz bir şekilde aldı başını gidiyor sanırsam bu sefer bi 40 kilo alıp doğuma yuvarlanarak giderim..


 Bu hafta Salı günü Kadınlar Günüydü ben de temsili bu pozla kutladım çok ta eğlendim..

Neyse benden bu haftalık bu kadar... tüm rezilliğimi okuduğunuza göre istediğiniz kadar gülebilirsinizz...Ben bile anlattıkça gülüyorum...

sevgiler...

Hamile Günlüğüm 24.Haftamız

Mutlu hafta ortaları mı desem.. haftasonuna şurda ne kaldı di mi ama...

Zaman hızla ilerliyor...yapılacak yetişecek onca iş varken 24.haftaya girdik...Aymira ile gezmeyi gitmeyi planladığım çok yer var hepsi doğum yapana kadar yetişsin istiyorum doğum yaptığımda vicdan azabımı az da olsa hafifletsin diye.. önerebileceğiniz yerler varsa önerileri açığız... yapacak onca şey var diyorum çünkü ev badana olacak çocuk odası yeniden düzenlenip ikisine uygun bir hale getirilecek.. minik kuzuya daha bir çöp almış değilim...Aymira da bu zamana kadar birçok şeyi hazırlamıştım..bunda gereksiz bir rahatlığım var ki yapcak çok şey var babyshower düşünüyorum ona hazırlık gerek hastane odası süslemesine hazırlık gerek..kendi eşyalarımı hazırlamam gerek.. o var bu var derken çook şey var çok... tabi biraz erken çoğuna ama ya yetişemezsem korkusu var ki iki gün önce sanırım doğuruyorum diye korkuyla gittim...

İki gün önce tuhaf bir sancı bacaklarıma kadar iniyor..hatta tuhaf bir his sanki aniden bebek dışarı fırlayıp çıkacak gibi bişe...ayağ kalkmaya korkuyorum ve nerdeyse tuvalette konaklayacağım su içmeye korkar oldum ki içmesem de habire tuvalate koşuyorum.. neyse artık dayanamadım gittim Dr.'a şükür ki bebekte bir problem yok suyum da gayet iyi...bizim ki biraz fazla hareketli biraz da kuvvetli olduğundan tekmeleri fazla ağrı yapıyormuş hatta tekme attığı yer idrar kesem olduğu için artık hassaslaştığından bu hale gelmişim.. hatta idrar tahlili istedi belki iltihaplan ma falan varsa ondan bu kadar sancı yapabilirmiş...neyse ki herşey temiz...Ama benim minik adam kuduruk Dr. allah yardımcın olsun dedi :))) olsun tabi korkuyorum şimdiden napıcam ben diye....

Önümüzdeki hafta şeker testi yapılcakmış.. Aymira'da yaptırmıştım gebelik şekerim çıkmıştı sonrasında her gün aç ve tok karnma ölçüp yediklerime dikkat etmiştim..bu hamileliğimde de ne kadar dikkat etmeye çabalasam da hep tatlı yemek istiyorum engel olamıyorum desem yeridir ama artık dikkat etmenin zamanı geldi sanırım.. sadece çikolatalarla idare ederim diye kendimi avutuyorum... bi de bol su içmeme güveniyorum..bakalım yaptırmak istemiyorum aslında şeker yüklemesi ama Dr. mecbur derse artık tıpış tıpış yaptırcaz..

Bu hafta sanki fazla fazla kilo aldım gibi geliyor galiba bu haftalardan sonra  da kilo artışı hızlanıyor diye okumuştum..çok takılmıyorum kiloya bebeğin sağlığını etkilemedikten sonra...zate her yediğimi seviyor sanırım o kadar tekme savuruyor ki... ah birde dışardan görüntüsünü videoya almaya çalışırken aniden durmasa... Her gece Aymira'ya okuduğum hikayelerden o da nasipleniyor...ve ne zaman Aymiş karnıma dokunsa ya da öpsebhemen cevabını veriyor...

Kalça bel bacak ağrılarım hala devam ediyor...Gazdan dolayı da sürekli gergin karnım istikrarlı bir şekilde gerilip büyümeye devam ediyor :)))

Aymira dan ve diğer işlerden ötürü dinlenmek pek mümkün olmuyor gece uyumak için yattığımda ise ayaklarım zonklamayz başlıyor...şu sıralar boş vakit yaratıp kitap okumak istiyorum yine önerileriniz varsa bekliyorum..

Sevgiler....

Hamilelere ve Yeni Annelere Söylenmemesi Gerekenler

Ne çok severler di mi her konuda yorum yapıp can sıkmayı,bilmedikleri konuda dahi konuşup ahkam kesmeyi,hiç düşünmeden karşısındakinin duygularını hassasiyetini...

İlk hamileliğimde konuşan yorum yapan saçma önerilerde bulunan hatta hiç doğum yapmamış insanlardan bile gelen tavsiyeler vardı...Taa hamile kaldığımı öğrenip çocuğu doğurana kadar susmadılar..hatta yetmedi lohusa halimle bile konuşan eden oldu..Şuanda bitti mi derseniz hala devam ediyor..Mutlaka konuşacak konu yorum yapacak bir olay tavsiye verecek bir mesele buluveriyorlar..


Hamileyken yediklerine dikkat etlerle başladılar..tamam güzel öneri verenler de vardı hakkını yiyemem..Çok  faydalı tavsiyelerde bulunup yardımcı olanlardan allah razı olsun..Ama boş konuşup sırf yorum yapmak için konuşanlara da ben neyse birşey demiyiveriyim...


Benim iç karnım küçüktü ve nerdeyse ilk aylarda bebekten büyük iki adet miyomum vardı..İlk başlarda çok istifra ettiğimden nerdeyse hiç kilo alamamıştım..çünkü yediklerimi 1 saat bile midemde tutamuyordum...herneyse iç karnımın küçüklüğünden ve miyomlarımda dolayı karnım hemen çıktı sivri bir şekilde..daha cinsiyet belli değil yorumlar başladı.

-kesin erkek bu..

-hayatta kız olamaz cildin bozulmadı..

-ee sen tatlı şeyleri daha çok yiyorsun bu erkek..kızda tuzlu ekşi şeyler yenir..

-güneşlenme güneş ışınları çocuğun gözünü kör eder..(yok daha neler ben sağlıklı olsun diye dualar edip her kontrolu iple çekerken lafa baaaak.)

-denize girme kordonun kopar..

-anne olmak için erken değil mi..


biraz büyüdü cinsiyet öğrenildi...Canım kızım..yine yorumlar başladı.




6.ayımda koca karnımla aklımda bile tutamadığım bi ton eleştiri ve yoruma maruz kalmıştım...



-Dr. iyice görememiştir bu erkek bakta gör..

-bizim bir tanıdık vardı ona da kız dediler erkek doğdu..( o tanıdıklar hiç bitmez her olaya dahildirler)

-hem sen tatlı yemeye devam ediyorsun bak işte kanıtı..

-sen hala kilo almadın mı..bak kilo almayayım diye yemeden içmeden eksiltme çocuğun hastalıklı olur..(tövbe allahım niye böyle bişey yapayım kiiiiii)

-Senin yüzün güzelleşti değiştin sen eskiden böyle güzel değildin kesin erkek bu erkek güzelleştirir.(iltifat mı bu küfür mü hakeret mi bilmedim)

-göbeğin gittikçe büyüyor sivrildi iyice acaba ikiz olabilir mi

-ay karnın kocaman hala dışarda ne geziyorsun burda doğuracaksın (6.ayımdayım henüz)

-bu kesin ikiz acaba diğeri kardeşinin arkasına mı saklandı(evet bunlar içerde saklambaç oynuyor)

-bak doğum yapınca şaşırcaksınız Dr. yanılmış olacak bu kesin erkek..kalçaların hala küçük.. (kalçamdan sanane ayol)

-çok gezme yolda doğurursun,şunu yeme bunu içme, şuraya gitme, ona bakma,yat uyu bidaha uyuyamayacaksın,bir daha rahat gezemeyeceksin,sen çocuk olsun görürsün gibi bir sürü lafa maruz kaldım..

-sen böyle karnında gez tabi doğurunca görücem ben seni diye hırslanan bile oldu..

-birde nasıl doğum yapacağıma takanlar da..aaa sezaryen olma sağlıksız normal en iyisi..bizde biliyoruz ama benim ki mecburi..o miyomlar patlar gider normalde sen normal yap..tee allahım ya zararlı işte öleyim mi çocuğumu kucağıma almadan..Hem normali bekleyip mecburi sezaryen yapan kaç hamile var biliyor musun..doğumu sen değil bebeler belirliyor ne yazık kii..konuşmak bedava nasılsaa..


bu söylenen o kadar uzar gider ki..daha neleri var anlatsam küçük dilinizi yutarsınız..Hatta Bilun kuşumla aynı hafta olduğu için bebelerimiz hep dertleşirdik..ah ah bi o bi ben çok çektik be hamileyken...O iyi bilir halimi bende onun kini...



Birde isim meselesi..fikrini sorup aa o güzel değil  anlamı nedir ki bence şunu koy ne demek ya..doğur kendin koy di mi ama...

Bununla kalsa yine iyi..Biter sandım ama yanılmışım...Doğumdan sonrası var bir de....


-ilk sütünü verdin di mi..

-emziriyorsun değil mi? bak çok önemli emzir.

-emzik alştırma sonra yanarsın..

-nasıl gaz çıkarmayı öğrendin mi?

-geceleri uyuyabiliyor musunuz?

-bu çok ağlıyor aç bu çocuk kaç dakika emzirdin ki..

-en son ne zaman emzirdin..

-sütün az gibi memelerin çok dolgun değil doymuyor bu çocuk..

-kesin altını pislemiştir..( yeni değiştirdiiiiiiiiimmmm)

-ay sen bunu kucağına ala ala kucağa alıştırmışsın çok fena..

-öyle koynunda uyutma kokuna alışır hep orda uyumak ister..

-mama falan sakın verme..

-biraz fazla kilolu gibi obez olmasın..

-sonra ardından sütün yarıyor mu bari..

-çok ince giydirmişsin üşür bu bronşit olur bilmem ne olur..(kaloriferli yaz sıcağı gibi evde üşüyecek haa)

-bak üşütmüşsün çocuğu çok hapşırıyor..Kakası da yeşil bu kesin üşümüş..kustu bu kustu bak midesini üşütmüş..

-uyansada sevsek..bırak ağlasın ciğerlerine yarar..

-nasıl yatırıyorsun kafa yapısı biraz tuhaf hep yana yatırma arkasına yatır..(yahu yenidoğan bebenin kafası zate böyle olur ne bekliyordun..)

-bacakları yamuk birşey mi var acaba..(anne karnında iki büklüm yaşadığı için olmasın)

-sen hala kilo veremedin mi göbeğin aynı duruyor..bak ikizini unutmuşlar içerde hahaha (söylenecek çok şey var susuyorum..)

-sen onu bir düzene alıştır böyle olmaz..

-yanında yatırma ezersin..emzirirken dalma boğarsın...(yani yeteri kadar korkak bir anneye denecek laf mı bu)

-az büyüsün ikinciyi yap gitsin beraber büyür gider..(daha yeni bir bebeğe alışmaya çalışırken 2. nedir..)

-başkalarına alıştır baktırırsın..(daha bismillah yeni bebeğimi kime emanet edeyim yahu)

-kurdeşen dökme derecesinde terlerken yelek hırka giy üşütme çocuğa geçer..


büyüdükçe dertte bitmedi laflarda yorumlarda ardı arkası kesilmedi..


-resim koyma nazar değer..

-öyle giydirme üşür..

-salyası akar dişi çıkıyor bunun..

-uykusu var kesin..

-çok huysuz emzir sen bunu..

-kucak istiyor bu işte alışmış

-aa sana çok alışmış..hep seni istiyor..

-çok gezdirme..

-birşeyler yapıyoruz mesela aa daha çok erken değil mi?

-daha çok küçük olmaaz ööyle..

Hadi bir süprizdir ikincisi geliyor...yine bitmedi yine bitmedi arkadaş...

-Aaa çok erken değil mi (ah canım bilsem daha geç gel derdim senin hatırına)

-Valla bravo iyi cesaret (yahu ne cesareti süpriz diyoruz ya işte)

-ay yandın sen ikisiyle nasıl başedeceksin bari Aymira okula başladığında yapsaydın (arkadaş planlı mı sanıyorsun sen hala)

-Eee bu olsun napcaksın yazık yine eve kapanacaksın uykular yine düzensiz (saol ya kapamayım ya ben niye eve kapanıyorum çocuk doğurcam be napcam eve kapanayım)

-aralarında 3-4 yaşa olsa daha iyiydi sanki

-napcaksın şimdi kardeş kıskançlığı olacak tek bırakma çocukla bebeği

-alıştırdın mı kardeş gelecek diye bakalım sevebilcek mi

-Aymira nın bezini ve emziğini biran önce bıraktır geç kalmışsın doğurduktan sonra çok zorlanırsın aman bak diyim..

-ikisini nasıl kontrol edeceksin ya allah yardımcın olsun...

- neyse çok iyi oldu çok hazır bi tanesi büyüdü rahata eremeden bunu da çıkartırsın aradan bir arada yuvarlanır büyürler nolcak..

- ay yazık sana yardımcı olacak kimse var mı bari

-3. Yü düşünüyor musun (allahım beni bunlar delirtecek en sonunda)

- Sen daha çalışmayı unut hayatın karardı diyen bile var

Yani bunlar inanın uzar gider unutuyorum allahtan söylenenleri korkunç şeyler söyleyip insanı delirten kendinden süpheye düşüren saçma cümleler...tabi ki çok güzel şeyler söyleyenler de var iyi ki var yoksa neyseeee ben susayım... hadi siz biraz okuyun gülün...


Bir şu ben 3 çocuk büyüttüm diyenler bitmez mi arkadaş herkes o 3 çocuğu büyütmüş ne hoş..sen büyütttün sıra bizde bırakta bunuda ben büyütücem doğru veya yanlış...


Anneye hele ki hiç çocuk büyütmemiş insanlar tarafından bile gelen bu yorucu cümleler bitmek bilmez..Bırakın anneler zaten iç güdüleriyle herşeyi pek ala yapabiliyorlar..doğruları yanlışları görüp düzeltebiliyorlar..kimse mükemmel çocuk yetiştiremez..herşey yaşanarak öğreniliyor..


herneyse bunlar gibi gibi gibii bi ton şey gerisini yazamayacağım yazarken bile sinirlerim alt üst oldu yahu...


belki diğerlerini hatırlarsam ve yenileri eklenirse gerisi gelir bu yazıların...

İtiraf Ediyorumm

Merhabalar yine güneşli bir sabah...


Haftanın ortasına geldik zaman çoook çabuk geçiyor..ha gayret bahara şurda ne kaldı....Bahar geldiğinde insan daha bir mutlu olmuyor mu...herşeye daha bir olumlu yaklaşmıyor muyuz hep bi pozitf hep bi mutlu...


Neyse gelelim asıl konuya...neyi itiraf ediyor bu hamile yahu diyorsunuz di mi..

2.hamileliğimi öğrendiğim zaman ki yaşadığım kabusları korkuları neler neler düşündüğümü kafamda kurduğum binbir türlü berbat hayalleri....

Aymira'ya hamileyken miyomlarda dolayı çok sıkıntı çekmiş doğum esnasında alınınca da çok sevinmiş ohh kurtuldum demiştim...ama gel gör ki 6 ay sonra tekrarlamıştı..bu yüzden sürekli kontrollere gidiyor sürekli testler yapılıyordu.. her birinde de allahtan aynı sonuç kötü birşey yok kanser riski taşımıyorsun diyorlardı..tek sorun yumurta seviyen çok düşük eğer çocuk istersen olmayabilir farklı yöntemler deneriz demişlerdi..

Eee hani olmuyordu çocukk... süprizden çıktı geldi minnak kuzu.. Nedendir hiç anlamadım sevinemedim kabullenemedim...inanılmaz suçlu hissettim kendimi...öğrendiğim andan itibaren salya sümük ağladım.. aldıramazdım ne o masum miniğe böyle birşey yapabilirdim ne de ruhum bunu kaldırırdı...evin içinde her dolandığım an allahım napcam şimdi ben nerden çıktı ki bu istemiyorum bile bu çocuğu diye didindim.... Çok komik ama Aymira yı aldatıyormuşum gibi geliyordu...hatta Aymira ya her baktığımda özür dilerim annecim diye ağlamaya başlıyordum ahaha yazık yavrum olanlara bir anlam veremeden hadi anne oynalııım diye söyleniyordu...Burak o kadar sevinirken adamdan bile nefret etmiştim... sevinirsin tabi sanki sen bakıcaksın diye bağrınıp durdum...nerden çıktı kiiii herşey düzene girmişkem ohhh rahata kavuşmuşken şimdi tekrardan başa saramam ben yapamam buyur sen yap diyordum..

Tüm bu kötü hisler gittikçe artıyordu... Üzerine bulantılar kusmalar su bile içememeler uyku halleri Aymira'ya yetemediğimi görmem derken hepsi tuzu biberi oldu..daha da kötümser bir hal aldı.. resmen depresyona girdim desem yeridir...geceleri allahım ben çocuk doğunca naparım nasıl bakarım diye ağlama krizleri kustukça ve fenalaştıkça daha minnacık bir noktaa olan yavruya söylenmeler daha da artan agresif tavırlar ve tahammülsüzlüklerim çıkıverdi ortaya...Bazen öyle çok ağlıyordum ki keşke ölsem ben yapamıcam bu kadar yük fazla diyordum...sonra da  ay sen ne çeşit bir manyaksın Esra nasıl böyle düşünürsün kendine gel diye yeniden ağlıyordum..resmen içimde konuşan iki kişi vardı biri kötülerken öteki iyimser ol diyordu...


O kadar kötü senaryolar yazdım ki içimden...daha neler düşündüm neler, kabul edemedim bebeği kabullenemedim hamileliği oysa Aymira da havalarda uçuyordum..kusmak bile keyifliydi...hiçbir şeye söylenmiyordum... herşeye aman bebek iyi olsun da razıyımlar herşeye katlanmalar en bernat hallerimi bile sevmeler havada uçuşuyordu...2. De neden böyle oldu neden bu kadar kötü hssettim bilemiyorum...şuan dönüp baktığımda hatta bunları size anlatırken bile ay ben neyin kafasındaymışım da bu kadar kötü bu kadar bencil bu kadar savunmasız hissetmişim diyorum...

12. Haftaya geldiğimizde artık suyu bir kaç yudum da olsa içebilmenin mutluluğu özlediğim kahveme kavuşmanın keyfi ve istediklerimi az da olsa  yemenin vermiş olduğu hazdan ötürü gayet neşeliydim... İçimde bir anda beliren korkunç Esra gitmiş eskisi gelmişti...sanki onca şeyi ben yaşamamıştım..

Yine herşey en keyifli halini almıştı...Aymira ya yapabileceğim en güzel şey kardeşti... kimle konuşursam konuşayım hep bunu söylüyor birçok örnek gösterip daha çok inanmamı sağlıyordu..ilerde Aymira sana teşekkür edecek ona bir kardeş verdiğin için diyorladı...inşallah tam tersini idda etmez de :)


Şimdi düşünüyorum da ne kadar çok saçmalamışım..ne kadar gereksiz korkmuşum...bazı konularda hala haklı düşündüğümü tekrar etsem ve inansam da birçoğunda çok yanıldığımı hata ettiğimi düşünüyorum artık...

Yeniden o kadar mutluyum ki her Dr, gidişimde onun sağlıklı olduğuna şükretmek içimde tekmeler savurdukça mutluluktan uçmak en büyük keyfim...şimdi kendime çok kızıyorum bu kadar çirkin şeyler düşünürken hadi ona birşey olsaydı kendimi asla affetmezdim.. 4 ay sonra yeniden evi mis gibi hatta insanı sarhoş eden mutluluk hormonu salgılatan bir koku gelecek... belki çok ağlayacak belki gecelerce uyutmayacak.. evet 2 sene öncesine tekrardan dönüp yeniden aynı şeyleri yaşayacağım ama mutlu olacağım... evet uykusuzluktan şikayet ederken bir yandan keyif alacağım..Aymira'ya her baktığımda iyi ki varsın annem diye şimdi ona da söyleyeceğim... şimdi çok daha mutlu olacağız... büyüyoruz 3 ken 4 oluyoruz.. her zorluğun güzelliği var bu paha biçilemez bir güzellik olacak inanıyorum..Aymira da neler hissettiysem hepsi 2 katı olacak bunun keyfine varıyorum..


Neden paylaştım bunları belki benim gibi hisseden yeni hamileler vardır...korkmasın benim gibi olmasın diye belki yine de olacak ama geçecek bunu bilsin diye...şuan o kadar keyifli ve mutluyum ki o da öyle olacak unutmasın diye....2.çocuk ilkine ihanet değil hediye bunu bilsin diye....hersey cok guzel olacak bunu aklindan cikarmasin diye... ne bileyim iste yalniz hissetmesin kendini suclamasin diye bende boyle kotu hissettim ama gecti bilsin diye... belki bi yardimi olur diye...

Benden bu kadarlık yeterr.. daha içimi döksem yazılar uzar gider anlatacak onca sey onca his onca duygu var ama  siz de sıkılırsınız...



Burdann canım çocukluk arkadaşım Deniz'ime teşekkür etmek istiyorum... en kötü anlarımda o güzel sözleriyle beni kendime getirdiği için,uzakta da olsa hep yanımdaymış gibi hissettirdiği için,her zırladığımda geçecek sabret az kaldılarla sabretmemi sağladığı için her gün bıkmadan bugün nasılsın dediği için, yolladığı fotoğraflarla yüzümü güldürdüğü için... bu yazıyı yaz ki senin gibi olanlar yalnız olmadıklarını bilsin dediği için.....kısacası kardeşim olduğu için...herkesi huzurunda Teşekkür ederim... İyi ki varsın canım dostum...



Sevgiler herkese...